Jednocześnie mamy swoje lokalne problemy, w większości wynikające z zaciągania kredytów w obcych walutach, w dużej mierze zasilających rynek nieruchomości i wymienionych wcześniej opcji walutowych. Problemy te mogłyby pozostać jeszcze długo niezauważane, gdyby nie uwidocznił ich kryzys zza oceanu.

Dlatego nie jest tak istotna sfera finansów w obecnej sytuacji, która jest w zdecydowanie lepszej kondycji niż w państwach zachodnich. Przyczyną nieszczęść które dotykają Polaków w największym stopniu – zwolnień, zmniejszonej ilości zamówień, czy spadku produkcji jest malejący popyt poza granicami kraju, ponieważ znaczna część naszej gospodarki bazuje na eksporcie.

Na szczęście uniknęliśmy uwikłania się w systemy finansowe opierające się na niestabilnych podstawach nie będziemy więc odczuwać skutków kryzysu tak dobitnie jak przykładowo Niemcy czy Francja. Głównym niebezpieczeństwem którego Polska powinna się teraz wystrzegać jest nieadekwatne zwiększanie wydatków publicznych oraz pensji. Już wcześniej niebezpiecznie balansowano w tych kwestiach na granicy bezpieczeństwa. Biorąc pod uwagę niedawne protesty związków zawodowych w wielu firmach, jest to kwestia której należy poświęcić dużą dozę rozwagi. Ta rozwaga jest niejako remedium w każdej innej kwestii dotyczącej kryzysu.

Nie dajmy się zwariować środkom masowego przekazu które od samego początku prorokują gospodarczy koniec świata czy schyłek kapitalizmu. Opinie te w niewielkim stopniu opierają się na rzetelnej informacji. Ich zadaniem jest wywołać sensację za wszelką cenę, co staje się cechą charakterystyczną mediów. Jest to o tyle niebezpieczne w przypadku załamania gospodarki, gdyż sprzyja panice i kolejnym nieprzemyślanym decyzjom, może stać się czynnikiem który przedłuży, a nawet pogłębi w pewnym stopniu istniejące problemy.

W różnych krajach sytuacja przedstawia się trochę inaczej. W Polsce kryzys jest odczuwalny głównie właśnie w handlu i usługach. Niektórzy komentatorzy twierdzą że przyczyną leży także w sferze niezwiązanej wydawałoby się bezpośrednio z ekonomią – sferze psychicznej przeciętnego konsumenta. Wygląda na to, że światowa gospodarka nie podołała powszechnej chęci szybkiego zysku. Machinacje banków, które miały na celu przynieść jak największy zysk w jak najkrótszym czasie bez odpowiedniego zabezpieczenia nie mogły trwać wiecznie bez negatywnego wpływu.

W naszym kraju wiele osób podejmowało ryzyko, np. kupując opcje walutowe w nadziei na znaczny zysk. W momencie gdy plan się nie powiódł wiele z tych osób zwróciło się o pomoc do państwa. Częściowo odpowiedzialność za obecny stan rzeczy ponosi ludzka chciwość i brak przezorności. W wielu bankach podejmowano bardzo ryzykowne decyzje dotyczące olbrzymich sum pieniędzy, a gdy działalność ta spowodowała zgubne efekty, kryzys zaczął dotyczyć również innych szczebli gospodarki. Co możemy aktualnie zaobserwować w całej okazałości.

Tego typu działania nie mogłyby wyrządzić szkód w aż tak wielkiej skali gdyby odpowiednie organy do których należy kontrola i zapobieganie tego typu praktykom zachowały należną czujność. W rzeczywistości i tutaj zachowano beztroskę czy po prostu bezmyślność co jeszcze przyspieszyło postępujący rozpad. Wynika z tego, że również i na tym etapie decydującą rolę odegrał czynnik ludzki. W Polsce jednym z większych problemów stało się nadmierne zadłużenie społeczeństwa, szczególnie w przypadku kredytów zaciąganych w celach mieszkaniowych.